Proste gry na początek

Proste gry na początek

Istnieje wiele form zabawy, które mogą być wykorzystane w celach pedagogicznych. Repertuar różnych wzorów i modeli zabaw edukacyjnych jest ogromny i w dużej mierze inwencja nauczyciela jest jedyną granicą dla tworzenia nowych.

Mimo to warto wskazać na pewne typowe wzorce, scenariusze i pomysły, które mogą okazać się pomocne bądź inspirujące we własnej pracy, a także pewne ogólniejsze porady, które także mogą być przydatne. W przykładowych grach opisanych poniżej i w kolejnych ustępach poświęconych innym typom gier, wyrażenia w języku obcym zastąpione są polskimi odpowiednikami pisanymi kursywą, tak aby zachować ich uniwersalny charakter i uniknąć sugerowania konkretnego języka obcego jako modelowego.

W pierwszej fazie nauki języka obcego, kiedy dziecko posiada znajomość tylko małej liczby struktur i słów, cenne są proste gry, takie jak np. gry-zgadywanki (na przykład z użyciem przyimków miejsca). Nie ma praktycznie takich typów gier, które nie mogłyby być wykorzystane na wczesnym etapie nauki języka. Gry "w chowanego" lub "ciuciubabka" to doskonałe tego przykłady. Ważne jest, aby atmosfera nauczania była możliwie najbardziej podobna do codziennego życia dzieci; w ten sposób pewne elementy obcego języka mogą zostać wprowadzone i być używane w sposób naturalny.

Niemalże wszystkie koncepcje nauczania dzieci przewidują użycie tej samej metody wprowadzania nowych słów: poprzez nazywanie rzeczy i przedmiotów, często poprzez gry podobne do bingo. Jednak same rzeczowniki nie pomagają dziecku w budowaniu struktury nowego języka. Potrzebuje ono również czasowników.

Na początkowym etapie dobrą metodą, by uczyć czasowników i krótkich struktur zupełnie mimochodem może być na przykład zabawa piłką. Animator może rozpocząć grę krótkim poleceniem: Złap to! lub Rzuć do mnie! Później może on wzbogacić grę nowymi słowami i strukturami: Nie tak wysoko!, Uderz mocniej!, Daj to jej!, Weź niebieską!, Czerwona jest zbyt miękka!, Szybciej! itd. Taka zabawa może towarzyszyć nauce każdego języka obcego.

Do roli stymulantów komunikacji i ćwiczeń mogą zostać zaprzężone praktycznie wszystkie rodzaje zabawek. Kolorowe klocki mogą służyć do przedstawienia kolorów i kształtów. Kiedy dzieci bawią się nimi, mogą nauczyć się wielu zdań kluczowych w pracy grupowej i partnerskiej takich jak: Połóż to tutaj! Daj mi większe!, Nie burz tego!, Zepsułeś to!. Zdania już znane z innych gier mogą być powtarzane i utrwalane w nowych sytuacjach. Czy to nie ładne?, Gdzie jest twój?, Ten jest większy / wyższy. itd.

Nawet zużyte i popsute zabawki, takie jak lalki i maskotki, mogą stać się świetnym bodźcem do nauki języka w sytuacji, gdy nauczyciel zaaranżuje zajęcia poświęcone ich wspólnemu naprawianiu. W trakcie takiej aktywności pojawią się niezliczone możliwości komunikacyjne. Kiedy domalowywane będą oczy, doczepiane kończyny, ubranka prane lub cerowane, a inne części będą wypychane i naprawiane, rozmowy zaczną płynąć same z siebie: Podaj mi klej, proszę!, Nie dotykaj tego, to mokre!, To za duże / za małe do..., Czy już skończyłeś?, Kto to zrobił?.

W takim wspólnym działaniu dzieci będą mogły zaznajomić się z nowymi słowami i strukturami w sposób całkowicie naturalny.


elipublishing.pl

ettoi.pl

lektury-jezykowe.pl

linguadice.com